Een codec bepaalt hoe uw stem wordt omgezet in data en weer terug. De keuze van de codec verklaart waarom een gesprek via een app soms helderder klinkt dan via een gewone lijn, en waarom dat verschil bij doorschakelen weer kan verdwijnen.
Wat is een codec?
Codec is een samentrekking van coder en decoder. Het is de methode waarmee geluid wordt omgezet in digitale gegevens en aan de andere kant weer in geluid. Elke codec maakt een afweging tussen geluidskwaliteit, benodigde bandbreedte en rekenkracht. Bij het opzetten van een gesprek spreken beide kanten af welke codec ze gebruiken; dat gebeurt automatisch.
Smalband en breedband
Het belangrijkste verschil tussen codecs is het deel van het geluidsspectrum dat ze doorgeven. Klassieke telefonie geeft ongeveer 300 tot 3.400 hertz door. Dat is genoeg om iemand te verstaan, maar klanken als de s en de f klinken dof, en stemmen zijn lastiger te herkennen. Breedbandcodecs geven een veel breder spectrum door, tot ongeveer 7.000 hertz of meer. Dat noemt men HD-voice: stemmen klinken natuurlijker en u verstaat namen en cijfers beter.
Bekende codecs
U komt deze namen tegen in instellingen van toestellen en apps:
- G.711: de klassieke telefoniecodec, smalband, ongecomprimeerd en breed ondersteund. In Europa in de variant A-law.
- G.722: een breedbandcodec voor HD-voice, met een vergelijkbare bandbreedte als G.711.
- G.729: een sterk gecomprimeerde smalbandcodec die weinig bandbreedte gebruikt, ten koste van wat klankkwaliteit.
- Opus: een open, flexibele codec die zich aanpast aan de beschikbare verbinding en veel wordt gebruikt in apps.
- AMR-WB: de breedbandcodec die mobiele netwerken gebruiken voor HD-gesprekken.
HD-voice werkt alleen van begin tot eind
Een gesprek is zo helder als de zwakste schakel. Belt een klant met HD-voice naar een nummer dat onderweg over een smalbandverbinding loopt, dan wordt het geluid omgezet naar smalband en blijft dat zo tot aan uw oor. Dat omzetten heet transcoderen, en elke omzetting kost een beetje kwaliteit.
Bij een servicenummer loopt een gesprek via het netwerk van de beller, de telefooncentrale en het netwerk van uw bestemming. Of het gesprek in HD klinkt, hangt dus af van alle schakels samen. Het is daarom niet te garanderen, ook niet als uw eigen toestel HD ondersteunt.
Wanneer merkt u het verschil?
Het verschil tussen smalband en breedband valt vooral op in deze situaties:
- bij het doorgeven van namen, e-mailadressen en postcodes, waar s, f en p snel verward worden;
- bij bellers met een accent of in een rumoerige omgeving;
- bij lange gesprekken, omdat breedband minder vermoeiend is om naar te luisteren;
- bij opnames die u later terugluistert, zie gesprekken opnemen.
Praktisch advies
U hoeft zelf zelden een codec te kiezen; apps en toestellen onderhandelen dat automatisch. Merkt u structureel slechte kwaliteit via internet, kijk dan eerst naar uw verbinding en niet naar de codec. Houd bij het spellen van gegevens rekening met smalband: gebruik het spellingsalfabet voor e-mailadressen en herhaal cijferreeksen. Meer over bellen via internet leest u in wat is VoIP en over bellen met uw zakelijke nummer via de mobiele app.
Veelgestelde vragen
Is HD-voice altijd beter?
Voor verstaanbaarheid wel, maar het werkt alleen als alle schakels in het gesprek breedband ondersteunen.
Kost een betere codec meer bandbreedte?
Niet per se. G.722 gebruikt ongeveer evenveel als G.711, en Opus past zich aan de beschikbare verbinding aan.